De geschiedenis
Een nieuwe wedstrijd in de maak
De High Jump Meeting werd opgericht door twee bekende namen in de hoogspringwereld: atleet Jan-Peter Larsen en coach Rini van Leeuwen. Het idee voor de wedstrijd ontstond in de jaren ’90, toen Rini als coach internationale inspiratie opdeed.
Zoals Rini vertelt:
“Midden jaren ’90 bezocht ik samen met Ilion-hoogspringer Bjorn Groen een internationale indoorwedstrijd in Leipzig, volledig gericht op hoogspringen. De opstelling was bijzonder: het publiek zat direct voor de mat. Dat werkte fantastisch. Later zag ik vergelijkbare wedstrijden in Aken en Koblenz, waar zelfs muziek werd toegevoegd. Hoogspringen bleek ook buiten de traditionele atletiekbaan een groot succes te kunnen zijn.”
Samen met Jan-Peter Larsen bezocht hij daarna meerdere Duitse indoorwedstrijden, waar atleten zelfs hun eigen muziek kozen. Het concept werd ook buiten toegepast, op bijvoorbeeld basketbalvelden met tribunes eromheen; telkens met een geweldige sfeer en sterke lokale betrokkenheid.
Het idee was geboren: dit moest ook in Nederland kunnen.
2004 De eerste editie
In 2004 vond de allereerste High Jump Meeting plaats in Zoetermeer. De wedstrijd begon kleinschalig, als proefopstelling op de atletiekbaan van ARV Ilion. Met uitgenodigde Nederlandse en Belgische springers was de eerste editie direct een succes. Medeoprichter Jan-Peter Larsen schreef deze eerste editie op zijn naam als winnaar.
2005 – 2008 Groei en professionalisering
Na het succesvolle begin werd de organisatie verder geprofessionaliseerd. Met hulp van Ed Turk, die zelfs zijn kantoor beschikbaar stelde voor de voorbereidingen, kreeg de wedstrijd een stevigere structuur, inclusief een Meeting Director, secretaris en penningmeester.
De internationale belangstelling groeide snel: buitenlandse coaches en atleten namen de wedstrijd op in hun jaarprogramma. Vanaf 2005 werd naast de hoofdwedstrijd voor heren ook een competitie voor opkomend talent toegevoegd.
2009 – 2020 Internationale uitstraling
In 2009 volgde opnieuw een belangrijke stap: de introductie van een dameswedstrijd. Hiermee groeide de High Jump Meeting uit tot een volwaardige internationale hoogspringwedstrijd met een unieke sfeer die in Nederland niet wordt geëvenaard.
Door de jaren heen verschenen tal van internationale topatleten op de baan van ARV Ilion. Een bijzonder moment vond plaats in 2014, toen de latere Europees en Olympisch kampioen Gianmarco Tamberi een Meeting Record van 2,28 meter sprong. Dit record staat anno 2026 nog steeds, al werd het in 2019 geëvenaard door Douwe Amels.
Naast hen namen ook andere internationale toppers deel, zoals Mirela Demireva, Eleanor Patterson, Elena Vallortigara, Irina Gerashchenko en Mateusz Przybylko.
2021 Een onderbreking
In 2021 stond de wereld tot stil door het coronavirus. Voor het eerst in de geschiedenis kon de High Jump Meeting dat jaar niet doorgaan.
2022 – 2023 De herstart
Na deze gedwongen pauze keerde de wedstrijd in 2022 terug. Ondanks veranderingen binnen de organisatie werd de draad weer opgepakt en werd er samen gebouwd aan de toekomst van het evenement.
2024 20e editie
In 2024 vierde de High Jump Meeting haar 20e editie, een bijzondere mijlpaal. Dit jubileum werd groots gevierd met onder andere de terugkeer van de populaire Meeting-shirts, die ook voor het publiek beschikbaar waren.
Jonge atleten van ARV Ilion speelden een actieve rol door de deelnemers aan het publiek te presenteren. Het evenement groeide uit tot een feest voor jong en oud en markeerde het begin van een nieuwe fase voor de wedstrijd.
Daarnaast werd in 2024 ook een mooie stap gezet richting bredere deelname: de organisatie startte opnieuw met open hoogspringwedstrijd, toegankelijk voor iedereen. Hiermee kreeg niet alleen de internationale top, maar ook de breedtesport weer een plek binnen de High Jump Meeting.
2025 Nieuwe mijlpalen
Ook in 2025 werden belangrijke stappen gezet. Europees kampioen Douwe Amels trad aan als nieuwe Meeting Director van de Klaverblad International High Jump Meeting.
Daarnaast kreeg de wedstrijd de prestigieuze World Athletics Continental Tour Challenger-status. Deze erkenning trok een sterk internationaal deelnemersveld aan, met topatleten bij zowel de dames als de heren.
Tijdens deze editie stond er bovendien meer op het spel: atleten konden zich kwalificeren voor het WK in Tokyo. Het was Juozas Baikštys die deze kans verzilverde en op de baan in Zoetermeer zijn kwalificatie veiligstelde.